مقدمات تشکیل دولت یهودی

طی سالهای ۱۹۲۲-۱۹۲۳-م پس از آنکه انگلستان فلسطین را تصرف نمود سعی کرده که به نام قیمومیت بر آن سرزمین نفوذش را حفظ کند بنابراین درصدد اخذ قیمومیت فلسطین از جامعه ملل برآمد. " ماکس نوردو " یکی از شخصیت های برجسته صهیونیسم در سال ۱۹۱۹-م ( همان سالی که لژ روشنائی فراماسونری در شیراز تاسیس شد) ضمن نطقی تعهدات متقابل صهیونیست ها و هیات حاکمه بریتانیا را بدین سان تشریح کرد :

ما می دانیم که شما از ما چه می خواهید شما می خواهید که ما پاسداران کانال سوئز باشیم. نگهبان راه شما به هند از طریق خاور نزدیک باشیم. برای انجام این خدمات دشوار نظام آماده ایم. اما باید اجازه دهید قدرتی باشیم تا بتوانیم این وظائف را انجام دهیم ( ساکالو- تاریخ صهیونیسم-ج۲-ص ۵۵)

روز بیست و پنجم آوریل سال ۱۹۲۰-م برابر با  پنجم اردیبهشت ماه سال ۱۲۷۹-ش بنا به رای شورای عالی متفقین انگلستان توانست قیمومیت فلسطین را به دست آورد. روز ۲۶ ژوئیه سال ۱۹۲۲-م (اول تیر ماه ۱۳۰۲-ش) انگلستان رسماٌ این بحث را که از طریق شورای مجمع اتفاق ملل متحد ابلاغ می شد به عهده گرفت. در اطلاعیه ای که به همین مناسبت صادر گشت آمده بود که در فلسطین تشکیل کانون ملی یهود الزامی است یعنی این دستور جزئی از مفاد قیمومیت به شمار می رفت. در این دستور گفته می شد که دولت مقیم باید استقلال و خودمختاری کانون مزبور را فراهم نماید. در ماده ۴ کارگزاری یادآور می شد که یهود با دولت مقیم در تاسیس کانون ملی همکاری داشته باشد و در ماده ۶ آن متذکر می گردید که دولت مقیم ( در اینجا انگلستان ) باید امکانات لازم را برای مهاجرت و اسکان یهودیها فراهم آورد. به هرحال در سال ۱۹۲۰-م  قیمومیت فلسطین ضمن بررسی که در " سان رمو " برگزار شد و مفاد آن قیمومیت فلسطین به دولت انگلستان واگذار شد سپس " سر هربرت ساموئل " به عنوان کمیسر عالی فلسطین انتخاب گردید.